architektka krajobrazu

Urodziła się 18.XI.1907 w Kazimierzu Dolnym. Maturę zdała w Gimnazjum im. E. Plater w Warszawie w 1927. Studiowała na Wydziale Ogrodniczym SGGW w latach 1927–34, pracę dyplomową pisała u prof. Franciszka Krzywda-Polkowskiego – "Monografia i ocena krytyczna ogrodu Uniwersyteckiego (dawniej Pałacu Kazimierzowskiego), oraz projekt ulepszenia stanu obecnego", obroniła ją z wynikiem celującym. Recenzent, Witold Wierzbicki, prof. i prorektor uczelni, napisał, że była to pierwsza na SGGW praca monograficzno-historyczna. Studiowała w Zakładzie Architektury Krajobrazu i Parkoznawstwa od roku akademickiego 1930/31 z przerwą, podczas której z ramienia Komitetu Dni Chopinowskich pod kierownictwem prof. Franciszka Krzywda-Polkowskiego prowadziła dozór prac parkowniczo-budowlanych przy zakładaniu parku w Woli Żelazowej, aż do d. 15 grudnia 1933. Z dostępnych źródeł wynika, że była jedną z osób zaangażowanych w prace nad parkiem w Żelazowej Woli – miejscu urodzenia Fryderyka Chopina – w latach 1930–1931. Współpracowała z prof. Franciszkiem Krzywdą-Polkowskim, który był założycielem Zakładu Architektury Krajobrazu i Parkoznawstwa w SGGW (Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego) oraz z Aliną Scholtz, późniejszą znaną architektką krajobrazu. W latach 1933–1937 prace na miejscu toczyły się pod jej nadzorem. 

Od 5marca 1939 była skarbnikiem Stowarzyszenia Inżynierów-Ogrodników.

Konsultantka d/s zieleni komunalnej we Wrocławiu; wieloletnia praca w biurach projektowych w Warszawie.

Jej udział w pracach nad parkiem w Żelazowej Woli oraz współautorstwo publikacji z 1958 roku  świadczą o jej aktywności naukowej i projektowej w ramach Zakładu Architektury Krajobrazu i Parkoznawstwa SGGW. 

Mieszkała w Piastowie, przy ulicy Przejazdowej.

Zmarła 17 stycznia 1999.

Rutkowska A., Wudzka E. (1958). Park w Żelazowej Woli. Ogród — Park — Krajobraz, 2, 29–34.

Dwie strony z brulionu Aliny Rutkowskiej, po lewej stronie notatki sporządzone jej ręką, po prawej uzupełnienia i uwagi Włodzimierza Senety. Seneta, otrzymał te zeszyty wprost od A. Rutkowskiej. Kto prowadził zapiski w obu brulionach? Pierwszy jest niemal w całości, poza późniejszymi dopiskami Włodzimierza Senety, wypełniony pismem Aliny Rutkowskiej, o ile nie liczyć jednej notatki sporządzonej ręką Aliny Scholtz, co pokazuje porównanie pisma z brulionu z podaniem do dziekana Wydziału Ogrodniczego SGGW, z 30 kwietnia 1932 r., przechowywanym w Archiwum Centralnym SGGW. Drugi brulion miał również dwoje autorów, Alinę Rutkowską i, jak się przypuszcza, Stefana Kaweckiego. Bruliony Aliny Rutkowskiej pozwalają ściśle ustalić źródła roślin, w tym poznać dostawców wybranych grup roślin – róż, bzów, bylin, roślin wrzosowatych czy drzew i krzewów owocowych (projekt prof. Krzywda-Polkowskiego przewidywał odtworzenie przydworskiego sadu, stąd sprowadzano sporo tego rodzaju roślin); dają też szeroki obraz asortymentu ów czesnych zakładów ogrodniczych.

Pierwsze prace w parku rozpoczęto 8 kwietnia 1933 roku. Już na miejscu, nad przebiegiem robót w parku, czuwało dwoje studentów profesora Polkowskiego – Alina Rutkowska i Stefan Kawecki. Ze wspomnień studentów wiemy, że szczegółowe rozwiązania układów roślinnych i ich detale architekt komponował na miejscu. Alina Rutkowska pisała: 
Częste przyjazdy p. profesora na wiosnę i jesienią były bardzo potrzebne ze względu na sadze
nie roślin, które często były projektowane na terenie jako uzupełnienia do projektów.

Materiały związane z zakładaniem parku, 1933-1937, zbiory Muzeum Fryderyka Chopina w Narodowym Instytucie 
Fryderyka Chopina.

Jakub Dolatowski, Joanna Dudek-Klimiuk,  Notatki o zasobach roślinnych i historii parku  w Żelazowej Woli, Rocznik Polskiego Towarzystwa Dendrologicznego Vol. 63 – 2015, str. 59‒68

https://www.archiwum.ptd.pl/ptd/wp-content/download/2016/4art_dolatowski_dudek.pdf

[dostęp 12.11.2025]

Mariola Wojtkiewicz, Zastosowanie nowoczesnych tendencji i technologii jako próba spełnienia oczekiwań zwiedzających na przykładzie domu urodzenia Fryderyka Chopina i Parku w Żelazowej Woli. CZĘŚĆ 1. Teka Komisji Urbanistyki i Architektury PAN Oddział w Krakowie TOM XLV (2017) str. 567–578
http://teka.pk.edu.pl/wp-content/uploads/2017/12/Teka-2017_39_Nowoczesne-technologie.pdf [dostęp 12.11.2025]